گزاره های علمی، علی الاصول گزاره های دقیق و حساب شده ای هستند که توسط روش های قابل اعتمادی، جمع آوری و صورت بندی شده اند.
گاهی مغالطه گران، برای اینکه وانمود کنند که گزاره های آن ها، همانند گزاره های علمی گزاره های دقیق و حساب شده ای هستند؛ سعی می کنند حیطه ی سخن خود را به نحوی دقیق نشان دهند.
اینکه کسی سعی کند سخن نادرستی را با دقیق سازی آن، درست وانمود کند؛ مغالطه ی "تدقیق خطا" نام دارد.
مثال 1:
بیش از 96 درصد مردم آمریکا از حکومت خود ناراضی هستند.
(گوینده مشخص نکرده است که این آمار با چه روشی جمع آوری شده است. جامعه ی آماری چه کسانی و از چه طبقه ای بوده اند. سازمان پژوهش کننده چه سازمانی بوده و متعلق به چه نهادی است. منظور از "نارضایتی" دقیقا چیست، و توسط چه معیار یا شاخصی اندازه گیری شده است. منظور از "حکومت"، دستگاه اجرایی است یا دستگاه قضایی یا دستگاه قانونگذار"، هرسه و یا چیزی دیگری و...)
مثال 2:
آمارها نشان می دهد قریب به 32/7 درصد مردان و زنان ایرانی، توسط شبکه های اجتماعی اغفال شده اند و به همسرانشان خیانت کرده اند.
محمدمهدی حاتمی، درسگفتارهای آشنایی با مهارت های اندیشیدن
نوشته شده توسط مجتبی طاهری | ۱۳۹۶/۰۵/۳۰ 17:34