مغالطه ی جا به جایی موضع نقد

فرض کنید شخص الف، ادعایی را مطرح می کند که این ادعا را می توان T1، نامید.

و باز فرض کنید شخص ب، با ادعای T1، مخالف است اما توان رد آن را ندارد. او به جای رد ادعای T1، ادعایی شبیه یا نزدیک به T1 را مطرح می کند(این ادعای شبه T1 را، T2 می نامیم). شخص ب به جای نقد T1، به نقد T2 می پردازد.

این تغییر موضع از T1 به T2، توسط شخص ب در نقد نظر شخص الف را می توان "مغالطه ی جا به جایی موضع نقد" نامید.

هر گاه شخصی به جای رد ادعای اصلی، ادعایی شبیه یا نزدیک به آن را رد کرد، و چنین وانمود کرد که ادعای اصلی را زیر سوال برده است؛ دچار مغالطه ی "جا به جایی موضع نقد" شده است.

مثال 1:
شخص الف:
"ورود دستگاه های نظامی به معاملات اقتصادی، قدرت رقابت را از شرکت های خصوصی سلب می کند و این امر در نهایت به ضرر اقتصاد کشور تمام خواهد شد"

شخص ب:
"آقای (الف) مراقب باشد که تضعیف دستگاه نظامی کشور، باعث می شود که امنیت ما به مخاطره بیفتد و دشمنان خارجی برای نفوذ به کشور، خیال باطل کنند"

(ادعای شخص الف: ورود دستگاه های نظامی، در نهایت اقتصاد خصوصی و رقابتی را تضعیف می کند.
آنچه شخص ب نقد می کند: تضعیف دستگاه های نظامی، امنیت کشور را به مخاطره می اندازد).

مثال 2:
شخص A:
"سازوکارهای انتخاباتی ما، سازوکارهای دموکراتیک نیستند"

شخص B:
" آقای A، شما با زیر سوال بردن نظام انتخابات کشور، ما را به سمت دیکتاتوری سوق می دهید"

نوشته شده توسط مجتبی طاهری |۱۳۹۶/۰۴/۲۸ 19:44