(tu quoque fallacy):
این مغالطه زمانی رخ می دهد، که عدم التزام عملی یک شخص به گزاره ای که بیان می کند را، دلیلی بر کذب آن گزاره تلقی کنیم.
شکل صوری مغالطه ی"عدم التزام" چنین است:
(شخص الف می گوید: ``P``)+( شخص الف، مطابق با ``P`` رفتار نمی کند) پس:( ``P`` کاذب است)
دلیل مغالطی بودن این سنخ از استدلال اینست که صدق یا کذب یک گزاره، امری مستقل از نحوه ی رفتار گوینده ی گزاره است.
مثال 1:
دکتر می گوید: "سیگار مضر است"؛ اما خودش مدام سیگار می کشد. ولی من معتقدم اگر سیگار واقعا مضر بود، خود دکتر نمی کشید.
مثال 2:
دیه گو مارادونا می گفت: "فوتبال خطرناک ترین ورزش دنیاست" ولی کسی نیست به او بگوید اگر واقعا فوتبال خطرناک ترین ورزش دنیاست؛ چرا خودت بازی می کردی.
نوشته شده توسط مجتبی طاهری |۱۳۹۶/۰۴/۲۸ 19:54
برچسب:
نویسنده: ماهان نجفی