امپدوکلس

شورانگیزترین شخصیت در میان فلاسفهی پیش از سقراط امپدوکلس بود که کمابیش در نیمهی نخست قرن پنجم پیش از میلاد میزیست. وی رهبر سیاسی دمکرات و عوامفریبی بود که مردمان قدرتهای معجزهآسا برایش قائل بودند. وی سرانجام با انداختن خود در دهانه آتشفشان کوه اتنا جان سپرد.
امپدوکلس کوشید ثابت کند که جهان همواره متغیری که در تجربه حسی ما پدیدار میشود واقعیت دارد و نیز کوشید وجود کثرت را در جهان ؛ به رغم نظر پارمنیدس؛ ثابت کند. ولی در عین حال بر پارهای از گفتار پارمنیدس صحه گذاشت.
او پذیرفت که ماده نمیتواند از هیچ به وجود آید یا به هیچ ختم شود. وی مدعی شد که هر چیز از چهار عنصر 《آب》، 《خاک》، 《آتش》، 《 هوا》 ساخته شده است. نظریهی چهار عنصر را بعداً ارسطو برگرفت و این نظریه تا زمان رنسانس نقش مهمی در در تفکر غربی ایفا کرد که هنوز هم در اغلب ادبیات غرب به آن اشاره میشود.
(برگرفته از کتاب سرگذشت فلسفه براین مگی)

نوشته شده توسط مجتبی طاهری |۱۳۹۶/۰۴/۰۲ 22:52